تاريخ : شنبه 16 ارديبهشت 1391 | 13:09 | نویسنده : مامانش اینا

 

 از كساني كه از من متنفرند سپاسگزارم:آنها مرا قويتر مي كنند

از كساني كه مرا دوست دارند ممنونم:آنان قلب مرا بزرگتر مي كنند

 

خدایا آنگونه زنده ام بدار که :

نشکنددلی از زنده بودنم

و آنگونه بمیرانم که :

به وجد نياید کسی از نبودنم

 



تاريخ : شنبه 5 مرداد 1392 | 13:00 | نویسنده : مامانش اینا

عکس شب قدر

خدایا در این شبهای قدر قدم هایی را که برایم بر می داری بر من آشکار کن

تا درهایی را که به سویم میگشایی ندانسته نبندم

و درهایی را که به رویم میبندی به اصرار نگشایم….

التماس دعا دوستان

 



تاريخ : شنبه 5 مرداد 1392 | 12:50 | نویسنده : مامانش اینا

به جذابترین گروه اینترنتی ملحق شوید

فرزند عزیزم آن زمان که مرا پیر و از کار افتاده یافتی صبور باش و مرا درک کن.


اگر هنگام غذا خوردن، لباس هایم را کثیف کردم و یا نتوانستم لباسهایم را بپوشم صبور باش و به یاد بیاور که همین کارها را به تو یاد دادم.


اگر زمانی که صحبت میکنم حرفهایم تکراری و خسته کننده است صبور باش و حرفهایم را قطع نکن و به حرفهایم گوش فرا ده، همانگونه که من در دوران کودکی به حرفهای تکراریت بارها و بارها با عشق گوش فرا دادم.


اگر زمانی را برای تعویض من میگذاری با عصبانیت این کار را نکن و به یاد بیاور، وقتی کوچک بودی، من نیز مجبور می شدم روزی چند بار لباسهایت را عوض کنم.


برای سرگرمی یا خواباندنت مجبور می شدم بارها و بارها داستانی را برایت تعریف کنم پس خشمگین نشو اگر بارها و بارهای مطلبی را برای من تعریف میکنی.

وقتی نمی خواهم به حمام بروم، مرا سرزنش نکن، زمانی را به یاد بیاور که مجبور میشدم با هزار و یک بهانه تو را وادار به حمام کردن کنم.


وقتی بی خبر از پیشرفت ها و دنیای امروز، سئوالاتی می کنم با لبخند تمسخر آمیز به من ننگر.

وقتی برای ادای کلمات یا مطلبی، حافظه ام یاری نمی کند، فرصت بده و صبر کن تا بیاد بیاورم، اگر نتوانستم بیاد بیاورم عصبانی نشو، برای من مهمترین چیز نه صحبت کردن ، که تنها با تو بودن و تو را برای شنیدن داشتن است.


وقتی پاهایم توان راه رفتن ندارند، دستانت را به من بده … همانگونه که تو اولین قدم هایت را در کنار من برداشتی.


وقتی نمیخواهم چیزی بخورم مرا وادار نکن من خوب میدانم که کی به غذا احتیاج دارم.

روزی متوجه میشوی که علیرغم همه اشتباهاتم همیشه بهترین چیزها را برای تو میخواستم و همواره سعی کردم بهترین ها را برای تو فراهم کنم.


از اینکه در کنارت و مزاحم تو هستم، خسته و عصبانی نشو تو باید مرا درک کنی.


یاریم کن، همانگونه که من یاریت کردم ان زمان که زندگی را آغاز کردی.


زمانی که می گویم دیگر نمی خواهم زنده بمانم و می خواهم بمیرم، عصبانی نشو … روزی خود خواهی فهمید.


کمک کن تا با نیرو و شکیبایی تو، این راه را به پایان برسانم
فرزند دلبندم، دوستت دارم .






تاريخ : يکشنبه 23 تير 1392 | 22:09 | نویسنده : مامانش اینا

گاه می اندیشم...

چندان هم مهم نیست اگر هیچ از دنیا نداشته باشم

همین مرا بس که کوچه ای باشد و باران

وخدایی که زلال تر از باران است


به جذابترین گروه اینترنتی ملحق شوید

من عاشقانه هایم را

روی همین دیوار مجازی می نویسم !


از لج تـو . . .

از لج خـودم . . .

که حاضر نبودیم یک بار


این ها را واقعی به هم بگوییم. . . !

به جذابترین گروه اینترنتی ملحق شوید


می گویند : سـاده نیست . . .

گذشتن از كسى كه گذشته هایت را ساخته و آینده ات را ویران كـرده ...!!!


امـا من گذشتم . . .


به جذابترین گروه اینترنتی ملحق شوید

 

زندگی

"زندگی" بـه من آموخـت . . .

آدمها نـه " دروغ " می گویند

نه زیر " حرفشان " می زنند .

اگر " چیزی " می گویند . . .

صرفا " احساسشان " درهمان لحظه سـت

نبـایـد رویش " حساب " کرد

به جذابترین گروه اینترنتی ملحق شوید

خدایا التماست می کنم

همه دنیایت ارزانیِ دیگران !

ولی ...

آنکه دنیایِ من است

مالِ دیـگری نباشد...

به جذابترین گروه اینترنتی ملحق شوید

گاهی عمر تلف میشود ؛

به پای یک احساس ….

گاهی احساس تلف میشود ؛

به پای عمر !

و چه عذابی میکشد ،

کسی که هم عمرش تلف میشود ؛

هم احساسش ........

به جذابترین گروه اینترنتی ملحق شوید

خاطــــــره

یعنی :

یک سکوت غیرمنتظره

میان خنده های بلند

به جذابترین گروه اینترنتی ملحق شوید



تاريخ : شنبه 14 ارديبهشت 1392 | 13:32 | نویسنده : مامانش اینا
تاريخ : جمعه 13 ارديبهشت 1392 | 18:32 | نویسنده : مامانش اینا

 

نازم به ناز آن کس که ننازد به ناز خویش
ما را به ناز فروشان نیاز نیست تا خدا بنده نواز است به بنده چه نیاز است

::
::
::
::

به اندازه دیوونه های دیوونه خونه ، دیوونه وار دیوونتم دیوونه !

::
::
::
::

دوست داشتن دل می خواد نه دلیل پس دوستت دارم بی دلیل . . .

::
::
::
::

دستم را بگیر . . . ! ببر . . . !
به دور دست هایی که در دسترس هیچ . . . !
دستی نباشم . . . !

::
::
::
::

شبی از شبها تو به من گفتی که شب باش !
من که شب بودم و شب هستم و شب خواهم بود ،
به امیدی که تو فانوس شب من باشی . . .

::
::
::
::

ز چشمت چشم آن دارم ، که از چشمم نیاندازد
به چشمانی که چشمانم ، به چشمان تو مینازد
زکات چشم ، چشمی سوی چشم ما کن
که چشمم را بجز چشمت ، دگر چشمی نمی سازد . . .

::
::
::
::

قرارمون این نبود ، قرار بود برای برقراری یکدیگر بکوشیم
نه برای بی قراری ، حالا که از من دوری بدجوری بی قرارتم . . .

::
::
::
::

در بودنت به نبودنت و نبودنت ، به بودنت می اندیشم . . .
ای بود و نبود من . . . !

::
::
::
::

فکر تنهایی نباش تنهایی خودش تنهاست ، تنها به فکر کسی باش که بی تو تنهاست �/font>

::
::
::
::

عادت کن که عادت نکنی ، که اگه عادت کنی نمی تونی عادت نکنی !

::
::
::
::

به خاطر خاطره هایت ، خاطرت در خاطرم ،
خاطره انگیز ترین خاطره هاست . . .

::
::
::
::

گرچه همه بودند . . .
اما تو که نبودی ، بودن ِ همه نبودن بود ، تا بودن . . .
تو نبودی و من در فزاقت ، تمام خلوتم را با خودم تقسیم کردم . . .

::
::
::
::

بهتر بودن ، بهتر از اینه که وانمود کنی که بهترینی . . .

::
::
::
::

یادم باشه که یادت باشه که یادم بیاری که یادت بدم که یاد بگیری
که همیشه به یادتم و یادت هیچ وقت از یادم نمیره اینو یادت نره . . . !

::
::
::
::

یادته یادم دادی یادت باشم ؟
حالا یادت باشه یادت نره به یادتم . . .

::
::
::
::

وقتی قرار شد من بی قرار تو باشم ، ناگهان تو تنها قرار زندگی ام شدی !

::
::
::
::

در تنهاترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشتی .
الهی تنهاترین تنها کست در تنها ترین تنهاییت تنهای تنهایت گذارد . . .

::
::
::
::

گاهی دلم بی هوا ، هوایت را می کند . . .
هوای تو ، تویی که هیچ وقت هوایم را نداشتی !

::
::
::
::

وقتی تو نیستی همه نیستن ! نه که نیستن ؛ هستن ، ولی مثل تو نیستن . . .

::
::
::
::

زندگی زیباست ، که گاه خاطره ای در میان خاطره ها ،
خاطره ی خاطره ها می گردد ...

 



تاريخ : چهارشنبه 11 ارديبهشت 1392 | 17:11 | نویسنده : مامانش اینا
برای داشتن سعادت و آرامش مطلوب در زندگی زناشویی، ارتباط سالم و سازنده میان زن و مرد، نیاز اصلی است و حرف اول را می‌زند. اما در بعضی موارد از ارتباطات زناشویی موانعی بر سر راه قرار می گیرد که البته رفع آنها تنها به خود همسران بستگی دارد و کاملاً دو طرفه است. در این ایمیل به بیان و بررسی برخی از آنها می پردازیم :

- سخت گیری
سخت گیری در خانواده مصادیق مختلفی دارد. از جمله آن ها می توان به بهانه گیری در امور خانه اشاره کرد. تجربه ثابت کرده است که این عمل جز ناراحتی خود و دلسردی همسر نتیجه ای در بر نخواهد داشت. صفت سخت گیری جزیی از منفی نگری است که از نظر دین و اخلاق مذموم شمرده شده است. زیرا زمینه را برای رشد سایر اختلافات و ناسازگاری ها فراهم می کند. در گفتار و کردار آدمی همواره عیوب و نقایصی وجود دارد. هر اندازه انسان منفی نگرتر باشد، از زمینه موجود برای بهانه گیری، بیشتر بهره می جوید.


- سخنان فتنه انگیز

یکی از مهم ترین عوامل اختلاف بین زن و شوهر این است که یکی یا هر دو خوبی های مرد و زن دیگری را به رخ هم بکشد. این گونه مقایسه های نا به جا فتنه انگیزی بزرگی در زندگی ایجاد خواهد کرد و جز تلخی و سردی کانون خانواده نتیجه ای به دنبال نخواهد داشت.

- تعصب و بی اعتمادی

گاهی در اثر عوامل مختلفی از قبیل علاقه افراطی و یا بدبینی ممکن است زن یا مرد نسبت به هم حساسیت بی مورد پیدا کنند. به طوری که در حفظ و پاکدامنی هم دچار وسواس و سخت گیری بی جا شوند. این گونه رفتارها و کنترل های افراطی زمینه روانی را برای سقوط انسان به سمت فساد و بی قیدی فراهم می کند. زیرا روح انسان در برابر فشار، عکس العمل نشان می دهد و شانه خالی می کند. پیامبر اکرم (ص) در این رابطه می فرمایند: تعلیم دهید و آسان گیرید. سخت نگیرید و نوید دهید و دیگران را طرد نکنید.


- ترشرویی

درست است کسی که ناراحتی و خستگی روحی دارد، ناخود آگاه آثار آن در چهره اش نمودار می شود. ولی اسلام به پنهان داشتن درد درون دستور می دهد. انتقال ناراحتی مسائل بیرون از منزل به همسر و یا بالعکس در ارتباط همسران مانع بزرگی در حفظ آرامش و سکون خانواده خواهد بود. امام علی (ص) در این رابطه می فرماید: خوشرویی مؤمن در چهره او و اندوهش در دل اوست.

- ناسزا گویی

این عمل اگر برای روابط بیگانه شایسته نباشد، در مورد زن و شوهر به مراتب ناشایست تر است. زیرا آن ها می خواهند عمری با صمیمیت در کنار هم زندگی کنند. در روابط زناشویی اگر گاهی کدورتی پیش آمد کرد، نباید با کلمات تند و ناشایست بر آتش قهر آن دامن زد. باید مواظب بود که سخنی از دهن پریده نشود که بعداً موجب خجالت و شرمساری از طرف مقابل گردد. به طور کلی اخلاق در کلام، یکی از پشتوانه های تضمین کننده روابط زن و مرد به شمار می رود.


- اهانت

خداوند توهین و آزار مؤمن را اعلام جنگ با خود به حساب آورده است. آزار زبان بدترین آزارهاست. زن و شوهر در سایه ازدواج از ارتباطی پیوسته برخوردار می شوند و لذا برای حفظ حرمت مؤمن باید کاملاً مواظب باشند که مبادا جمله ای از زبان جاری شود که باعث آزار دیگری شود. سرزنش، تهمت، دشنام و شماتت، هر کدام موجب آزار دیگری می شود؛ که علاوه بر کیفر الهی و عقوبت اُخروی، آرامش و سلامت زندگی را هم به هم می ریزد.

- خودخواهی

گاهی خودخواهی و خود برتر بینی، اختلافات بزرگ و موانع سختی را در ارتباط با همسر ایجاد می کند. گاه مرد می خواهد بزرگی و تسلط خود را بر زن ثابت کند. اگر اطلاعات ناقص و سطحی از دین داشته باشد، بدون اجازه او از خانه بیرون رفتن زن را پیش می کشد و مغالطه می کند. همسرش را افسرده و غمگین می کند و خودش را ناراحت و خشمگین. در صورتی که دین می گوید همه این ها بهانه است و ریشه آن همان وسوسه شیطانی است که چیزی جز غرور و خودخواهی نیست. گاهی نیز زن به واسطه جمال و هنری که دارد یا به دلیل هر برتری دیگری که در خود احساس می کند، بر همسر خود فخر می فروشد. ریشه این رفتار هم، همان نفوذ شیطان با صفت غرور در روح اوست. در هر صورت روابط زناشویی سالم و اسلامی به هیچ وجه در فضای حاکمیت شیطان ممکن نخواهد بود.


- چشم و هم چشمی

بر خلاف آن چه در تفکر عرف جا افتاده است، این مسئله هم از جانب زن و هم از سوی مرد پیش می آید. تنها نتیجه این اخلاق، ایجاد اختلافات زناشویی است. در صورتی که راه پیشگیری از این بیماری خیلی آسان تر است. اگر در روابط با همسر این دوای دینی مورد استفاده قرار گیرد، همه موانع برداشته می شود. طبق نظریه قرآن، مؤمن آن است که به تمام تجملات و چشم و هم چشمی ها و اسراف ها پشت پا می زند. سادگی اساس دین و شیوه بزرگان اخلاق بوده است. امام سجاد(ع) در این رابطه می فرمایند : تمامی خیر و خوبی در بریدن طمع و چشم نداشتن به آنچه در دستان مردم جمع شده است.

- لجاجت

یکی دیگر از شاخه های منیت، لجاجت است. خطر این رذیله به حدی بزرگ است که می تواند اساس زندگی را مختل کند. کسانی هستند که اگر حق را ببینند زیر بار آن نمی روند. حاضرند سنگی بر سر آنان بیاید، آتشی آنها را بسوزاند، اما زیر بار نروند. از جمله چیزهایی که نمی گذارد همسران بر دل هم حکومت کنند، لجاجت است. اگر در شرایطی قرار می گیرید که نمی توانید از نظر خود کوتاه بیایید برای درمان مساله خود را وادار به رفتار خلاف آن کنید. در وهله اول برای شما سخت است اما به مرور برایتان عادت می شود. یادتان باشد انسان می تواند تغییر کند و خصوصیات خود را کمال بخشد.


- توقعات بی جا

زندگی زناشویی میدان مشترک کمال زن و مرد محسوب می شود. بنابراین برای داشتن آرامش و رضایت از زندگی، باید میزان خواسته ها و انتظارات زن و مرد از هم متناسب با قدرت و توان طرف مقابل باشد. در غیر این صورت فشار های روانی بر زندگی حاکم می شود و روابط خانوادگی دچار اختلال می گردد.

- انتقاد ناپذیری

اسلام و تربیت دینی کاملاً روحیه انتقاد پذیری را تأیید می کند امام جواد (ع) می فرمایند : مومن نیاز دارد به توفیقی از طرف خدا و به پندگویی از طرف خودش و به پذیرش از کسی که او را نصیحت کند. خطر انتقاد ناپذیری، این است که محبت میان زن و شوهر را کمرنگ می سازد و حس لجاجت را در آنان تقویت می کند.


- نا سپاسی

طبع انسان طوری است که وقتی در نعمت واقع شود، سپاسگذاری نمی کند و هنگام مصیبت و سختی، صبر و شکیبایی را از دست می دهد. این صفت اخلاقی ناپسند در محیط خانواده نیز بروز می کند و می تواند از سوی هر کدام از زن یا مرد، آشکار شود. به گونه ای که زحمات و محبت های طرف مقابل را درک نکرده و یا برای آن اهمیتی قائل نشود. این برخورد به مرور زمان اختلال شدیدی در روابط همسران ایجاد می کند.

- سوء تفاهم

در سخن گفتن باید روشی را در پیش گرفت که از بروز سوء تفاهم جلوگیری شود. چه بسا اتفاق می افتد که گفته ها با شنیده ها همخوانی ندارد. چیزی که می گوئیم غیر از چیزی است که طرف مقابل از آن می فهمد. برخی افراد به جهت دارا بودن روحیه ای خاص، برای دچار شدن به سوء تفاهم به شدّت آماده اند و ذهن آن ها از هر سخنی، برداشتی نا مطلوب دارد. این افراد از خوش بینی بی بهره اند و حفظ روابط با آن ها بسیار دشوار است. برخی روان شناسان عامل اصلی اختلافات زناشویی را سوء تفاهم می دانند. آن ها معتقدند ریشه اصلی مشکلات زناشویی این است که دو طرف، به درستی به مقاصد حقیقی هم پی نمی برند. بنابراین همسران باید از گمان های بی اساس، تعبیر و تفسیرهای منفی و وسواس های فکری خود داری کنند تا آسیبی به روابط زناشویی شان وارد نشود.


- خشم و عدم کنترل آن

تردیدی نیست که خشم و عصبانیت در سلامت جسمی و روحی انسان آثاری بسیار ویرانگر دارد و بیماری های مهمّی را به دنبال می آورد. از بعد اجتماعی نیز مشکلات جدی در روابط با دیگران ایجاد می کند و از محبوبیت و صمیمیت انسان می کاهد. در آموزش های دینی توصیه شده که در حال خشم، تصمیم نگیریم و برای کاهش این حالت، تغییر موقعیت بدهیم. مثلاً اگر ایستاده ایم، بنشینیم و … در روایتی از امام سجاد (ع) آمده است : هیچ جرعه ای با ارزش تر از جرعه خشمی که فرو برده شود، نیست! اگر یکی از زوجین فردی عصبی است، طرف دیگر باید بکوشد با درک موقعیت، از تحریک عصبانیت او خودداری کند و با سکوت و خویشتنداری، او را در کنترل هیجان عصبی خویش یاری کند. بعد از فروکش کردن خشم، می توان در یک فرصت مناسب با همسر خود به گفتگو پرداخت و او را از تکرار این گونه برخوردها بر حذر داشت.

- زندگی دیگران را به رخ همسرکشیدن
برخی همسران پیوسته زندگی دیگران را به رخ همسر می کشند و با این وسیله او را تحقیر می کنند. زن و شوهر موظفند برای حفظ روابط صمیمانه و مهر آمیز، یک بار و برای همیشه دست از مقایسه های ویرانگر بردارند و به این وسیله، موجبات آزردگی یا تحقیر طرف مقابل را فراهم نیاورند. گاه این نوع مقایسه ها به خانواده های زن و شوهر نیز کشیده می شود و هر یک از دو طرف، خانواده و بستگان خود را با بستگان طرف مقابل مقایسه می کند و امکانات و امتیازات آن ها را به رخ همسر می کشد. این نوع جر و بحث ها به کشمکش و درگیری می انجامد. در حقیقت این گونه رفتارها از ضعف های شخصیتی دو طرف حکایت می کند و نشان می دهد که این قبیل افراد هنوز به رشد و بلوغ فکری و روحی لازم نرسیده و راه و رسم زندگی مشترک را نیاموخته اند.


- بیان گلایه ها

در یک ارتباط سالم گلایه ها و دلخوری ها و رضایت ها و خشنودی ها نیز به طور مناسب مطرح می شود. بعضی افراد تا سر صحبت باز می شود، حتماً چند گلایه و انتقاد در آستین دارند که طرف مقابل را با طرح آن ها آزار می دهند. طرح گلایه هر چند در جای خود لازم است، اما نباید در بیان آن ها زیاده روی کرد. در بیان گلایه باید موقع شناس بود و فرصت مناسبی را برای این کار در نظر گرفت. زمانی که مرد خسته و آزرده از راه می رسد، یا زن به کار ظریفی مشغول است، زمان مناسبی برای بیان ناراحتی یا شکایت نیست.

- جر و بحث

یکی از مسائل اساسی در حفظ ارتباط، پرهیز از جر و بحث و جدال های تند بر سر مسائل گوناگون و گاه کم اهمیت است. این گونه بحث ها آثاری مخرّب بر روابط انسانی بر جای می گذارد و موجب دور شدن از هم و دلخوری و رنجش خاطر همسران می شود. به این ترتیب روز به روز از میزان تفاهم آن ها کاسته می شود. اغلب زن یا شوهر نظری را ابراز می کند و با پافشاری، قصد تحمیل آن را بر دیگری دارد، هر چند آن نظر ممکن است دقیق و درست نباشد. طرف مقابل هم برای فرار از این تحمیل با تمام وجود در برابر آن موضع می گیرد. اینجاست که دامنه حمله و دفاع گسترده تر می شود و کار به مشاجره لفظی می کشد. تجربه نشان داده در همه این موارد، معمولاً جدال بر سر حق و باطل نیست. بلکه بر سر خود و به کرسی نشاندن حرف خود است. بنابراین کسانی که با آفت خودخواهی در مبارزه اند، از وارد شدن به این جدال ها می پرهیزند. از سفارشات امام علی (ع) است که از ستیزه و خصومت بپرهیزید که این ها دل های برادران را بیمار می کند و نفاق را می رویاند.





تاريخ : چهارشنبه 11 ارديبهشت 1392 | 16:27 | نویسنده : مامانش اینا

پسر شما ۲ ساله است و هنوز نمی‌تواند صحبت کند و فقط چند کلمه درهم و برهم ادا می‌کند و در مقایسه با همسالانش بسیار کمتر حرف می‌زند. شما به یاد دارید وقتی خواهر او در همین سنین بود به راحتی صحبت می‌کرد و توانایی گفتار کلمات بیشتری را داشت و هر بار امیدوارید که او با مرور زمان بتواند کلمات بیشتری را بیاموزد، به همین دلیل رفتن به مشاوره را به تعویق می‌اندازید و ترجیح می‌دهد زمان بگذرد به امید اینکه این مشکل برطرف خواهد شد و به خودتان می‌گویید مشکلی وجود ندارد، برخی از کودکانزود راه می‌افتند و برخی دیگر زود حرف می‌زنند…. این سناریو شایع تمامی پدر و مادرهایی است که فرزندان آنها به کندی صحبت می‌کنند.برخی از آنان خود را به این امید تسلی می‌دهند که فرزند من بیشتر به کارهای فیزیکی علاقه دارد. اما گاهی تمام این فرضیات فقط بهانه‌های واهی هستند. درک اینکه چه چیز عادی و چه چیزی در رشد گفتار و زبان کودک شما غیر عادی است، موجب می‌شود که نه بیش از حد دلهره و اضطراب داشته باشید و نه اینکه امید واهی و بی‌خود داشته باشید در حالی‌که فرزند شما واقعاً دچار مشکل است.

درک گفتار طبیعی و رشد زبان
هر زمان که کودک را برای معاینه نزد دکتر می‌برید حتماً به این موضوع نیز توجه داشته باشید که پی‌گیری رشد و روند صحبت کردن و گفتار کودک نیز یکی از ضروریات است و حتماً فراموش نکنید که در این مورد نیز با پزشک کودک صحبت کنید. زیرا در واقع تشخیص اینکه آیا کودک واقعاً مشکلی دارد یا رشد او طبیعی است، کمی دشوار است و به تجربه و توجه حرفه‌ای پزشک نیاز است.

قبل از ۱۲ ماهگی: برای کودکان در این سن، عکس‌العمل به صداهای اطراف بسیار مهم است، آنها از این سنین شروع به صداسازی حروف می‌کنند و صداسازی یکی از اولین گام‌های صحبت کردن است و همانطور که سن نوزاد افزایش می‌یابد در سن معمولاً ۹ ماهگی، با ترکیب کردن اصوات به یکدیگر سعی می‌کند، کلماتی همچون بابا و ماما را ادا کند بدون اینکه درک واقع بینانه‌ای از معنای این کلمات داشته باشد. کودکان قبل از سن ۱۲ ماهگی باید توانایی تشخیص نام اشیاء همچون شیشه شیر، بطری و … را داشته باشند و با شنیدن یک صدای بلند از خود واکنش نشان دهند، عدم واکنش کودک به صداها می‌تواند نشانه ناشنوایی کودک باشد.
۱۲ الی ۱۵ ماهگی: کودکان در این سن می‌توانند کلماتی همچون مامان و یا بابا را به‌طور تقریبی و با تقلید صدای اعضای خانواده بیان کنند البته فقط یک کلمه و می‌تواند حروفی همچون پ، ب، م، د، ن را به راحتی تلفظ کند و با کلماتی بسیار ساده می‌تواند منظور خود را به شما برساند مثلاً با تقلید کلمه توپ می‌تواند شما را متوجه کند که به اسباب‌بازی نیاز دارد.
۱۸ الی ۲۴ ماهگی:
اگر چه کودکان مختلف با یکدیگر متفاوت هستند ولی اغلب کودکان نو پا حداقل در سن ۱۸ ماهگی قادر به تکرار ۲۰ کلمه هستند و در سن ۲ سالگی، باید حداقل بتوانند ۵۰ کلمه حرف بزنند. از سن ۲ سالگی کودک شروع به ترکیب دو واژه و ساختن جملات ساده‌ای مانند بابا بزرگ، مامان خوب و … می‌کند. کودک ۲ ساله باید بتواند اشیاء را با توجه به نام آنها تشخیص دهد و جملات دو بخشی پدر و مادر را درک کند و به آنها عکس‌العمل نشان دهد مثل (لطفاً توپ را از میان اسباب‌بازی‌ها انتخاب کن و آن را به من بده).
۲ الی ۳ سالگی: در این سن در گفتار کودک انفجاری صورت می‌گیرد و دامنه واژگان کودک نوپا، روز به روز بیشتر می‌شود و گاهی ۳ یا ۴ کلمه را با یکدیگر ترکیب می‌کند و با آن جمله می‌سازد. در این سن ارتباط کلامی کودک با والدین بیشتر می‌شود و معنای دقیق کلمات را درک می‌کند مثلاً تفاوت میان روی میز و زیر میز را متوجه خواهد شد. رنگ‌ها را شناسایی می‌کند و مفاهیم توصیفی را درک خواهد کرد و تفاوت میان بزرگ و کوچک را متوجه می‌شود.

علائم هشدار دهنده مشکلات احتمالی
اگر به زبان و گفتار فرزندتان حساس هستید باید مراقب برخی از علائم و نشانه‌ها باشید:  برخی نوزادان به شنیدن صدا عکس‌العمل نشان نمی‌‌دهند و یا نمی‌توانند حروف را به‌طور خاص در بین ۱۲ الی ۲۴ ماهگی ادا کنند، این نوزادان را می‌توان با توجه به نشانة های زیر تشخیص داد:  عدم استفاده از حرکات و یا عدم برقراری ارتباط با زبان اشاره در ۱۲ ماهگی (عدم حرکت دست به معنای خداحافظی و یا بای بای)  استفاده بیش از حد از زبان اشاره در ۱۸ ماهگی (به جای استفاده از زبان گفتاری)  عدم درک درخواست‌های کلامی ساده  مشکل در تقلید اصوات در سن ۱۸ ماهگی   اگر کودک شما بیش از ۲ سال سن دارد و توانایی انجام کارهای زیر را ندارد. این موضوع را جدی بگیرید:  نمی‌تواند کلمات و یا عبارات را بیان کند و فقط صداهای کم و ضعیف را تقلید می‌کند.
او باید توانایی گفتن و بیان جملات ساده را داشته باشد و نباید برای بیان یک جمله ساده، یک کلمه را چندین و چند بار تکرار کند.  کودکانی که صدای گوشخراش و تودماغی دارند و نسبت به سن خود توانایی گفتار محاسب را ندارند، حتماً باید زیر نظر پزشک قرار بگیرند، گفتار کودک در سن ۴ سالگی باید آنقدر پیشرفت کرده باشد که حتی کسانی که کودک را نمی‌شناسند به راحتی بتوانند متوجه منظور کودک بشوند و صحبت کودک قابل فهم باشد.

تفاوت میان گفتار و زبان
اغلب گفتار و زبان با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شود، هر چند تمایز بزرگی میان این دو وجود دارد:  گفتار، بیان کلامی زبان است و شامل بیان صداها و کلمات می‌شود. زبان بسیار گسترده‌تر است به معنای کل سیستم بیان و دریافت اطلاعات معنی‌دار می‌باشد و از طریق ارتباطات و کلامی و غیر شفاهی و نوشتاری فهم و درک می‌شود. اگر چه مشکلات در گفتار و زبان متفاوت است ولی اغلب با هم همپوشانی دارند. کودکی که با زبان مشکل دارد، قادر به تلفظ کلمات است ولی قادر به کنار هم قرار دادن دو کلمه نمی‌باشد ولی کودکی که با گفتار مشکل دارد، درک و فهم برایش مشکل است ولی می‌تواند کلمات را بیان کند و حتی جمله بسازد.

علل تأخیر در گفتار و زبان کودک
خیلی دلایل می‌توانند موجب تأخیر در رشد گفتار و زبان کودک بشود. تأخیر در گفتار کودک می‌تواند دلایل گوناگونی داشته باشد. اگر پزشک تشخیص دهد که کودک مشکل دارد برای او جلسات درمانی، مشخص می‌کند و به شما نیز آموزش می‌دهد که برای بهبود مهارت‌های گفتاری و زبانی کودک‌تان، چگونه با او رفتار کنید و در اصل چگونه به او آموزش بدهید.

چند راهنمایی کلی
حتی در دوران شیر خوارگی نیز زمان زیادی را با فرزندتان سپری کنید. با او صحبت کنید برای او آواز بخوانید و حرکات، صداها و اشارات او را تقلید و تشویق کنید. از سن ۶ ماهگی برای کودک کتاب بخوانید، از کتاب‌های تصویری استفاده کنید که کودک جلب و تشویق شود و به آن توجه نشان بدهد. در محلی از منزل بایستید و با ایجاد یک صدا (مثل دست زدن) توجه کودک را به خود جلب کنید و برای او دست تکان دهید. مطمئن باشید که با درمان و رفتار مناسب، فرزند شما، قادر به برقراری ارتباط بیشتر، خواهد بود. دلیل اینکه بسیاری از کودکان با تأخیر در صحبت کردن مواجه می‌شوند، گاهی، مشکلات مادرزادی و مربوطه به نواحی از مغز می‌شود که مسئول تولید گفتار هستند و کودک در استفاده و هماهنگی لب‌ها، زبان و فک در تولید اصوات گفتاری با مشکل مواجه می‌شود. در این موارد گاهی کودک به دلیل عدم هماهنگی لب‌ها، زبان و فک، علاوه بر ناتوانی در گفتار دچار مشکلات تغذیه‌ای می‌شوند به‌گونه‌ای که حتی نمی‌توانند به راحتی غذا بخورند. تأخیر در گفتار، گاهاً می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری خاص و یا تأخیر در رشد عمومی بدن باشد. مشکلات شنیداری کودک نیز گفتار و صحبت کردن کودک را به تعویق می‌اندازد و کودکانی که مشکل شنوایی دارند دچار مشکل بیان و تقلید صدا و صحبت کردن نیز می‌شوند. عفونت گوش، به خصوص عفونت‌های مزمن می‌تواند بر توانایی شنیداری فرد تأثیر بگذارد. البته یک عفونت ساده گوش که به خوبی و کامل درمان شود نمی‌تواند اثری بر روی گفتار فرد بگذارد.

تأثیر والدین در درمان

مانند بسیاری از مسائل دیگر، رشد زبان نیز ترکیبی از طبیعت و پرورش و تربیت است. آرایش ژنتیکی، بخش‌ مهمی از تعیین هوش و رشد گفتار و زبان کودک است. با این حال مقدار زیادی از آن نیز به محیط‌زیست و زندگی کودک نیز مرتبط می‌شود. اینکه آیا کودک در خانه و یا کودک به اندازه کافی تحریک می‌شود و به اندازه لازم مورد توجه قرار می‌گیرد و یا فرصت کافی برای تبادل ارتباطات در اختیار او قرار می‌گیرد و حتی عکس‌العمل والدین به رفتار کودک از جمله عواملی هستند که بر رشد گفتار و زبان کودک تأثیر می‌گذارند.

آسیب‌ شناس و متخصص گفتار درمانی
اگر شما و یا پزشک عمومی کودک‌تان احساس می‌کنید که کودک شما دچار یک مشکل کلامی است، مراجعه به یک متخصص گفتار و زبان درمانی بسیاری ضروری و مهم خواهد بود. البته اگر با توجه به ارزیابی پزشک مشخص شود که هیچ مشکلی وجود ندارد، حداقل مزیت، رفع ترس و نگرانی شما خواهد بود.
پزشک با توجه به استانداردهای گفتاری، زبان و گفتار کودک را ارزیابی می‌کند و نقاط عطف در رشد گفتار و زبان کودک را جستجو می‌کند. پزشک موظف است، موضوعات زیر را ارزیابی کند:  کودک چه کلماتی را درک می‌کند (زبان پذیرای)  کودک چه کلماتی را می‌تواند ادا کند (زبان گویا) توانایی کودک در ارتباط بر قرار کردن به روش‌های دیگر همچون اشاره و یا تکان دادن سر  وضوح بیان و رشد صدا  وضعیت دهان- زبان کام در هنگام غذا خوردن و بلعیدن غذا.

مجله دنیای سلامت



صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 ... 20 صفحه بعد